Od dawien dawna ludzie próbują wyjaśniać skąd się biorą sny? Czym są? Jak to się dzieje, że tworzymy czasem tak nierealistyczne, wspaniałe lub straszne, marzenia senne?
Marzenia senne można określić jako wizje, które powstają w umyśle człowieka, kiedy ten śpi. Śniący ma ograniczoną kontrolę nad tym stanem świadomości. Często towarzyszą im wrażenia zmysłowe, np. odczucia, a także emocje.

Jak powstają sny?

Od strony naukowej – sen jest stanem czynnościowym mózgu, następuje on w stanie spoczynku ciała. Oznacza to tyle, że w jednej z faz snu – fazie REM – trwającej od 5 do 30 minut, mięśnie odpowiedzialne za dowolne ruchy są rozluźnione, ale mózg aktywny jest tak – jak na jawie. Wtedy właśnie pojawiają się marzenia senne.
Według naukowców sny powstają w hipokampie – jest to obszar mózgu odpowiedzialny za uczucia, emocje i pamięć. To w nim przetwarzane są aktualne przeżycia i świeżo nabyte informacje.
Z neurologicznego punktu widzenia marzenia senne są formą halucynacji, jaka występuje u wszystkich ludzi w jednej z faz snu. Za neurologiczne podłoże snu uznawane jest działanie dopaminy, jest to neuroprzekaźnik, który w fazie REM uwalniany jest w mózgu w ponadprzeciętnej ilości, neurolodzy udowodnili, że jest to podobna ilość, jaka występuje u osób, które doznają omamów (np. chorując na schizofrenię).
Współcześni badacze postawili kilka innych teorii na temat snu. Według jednej na przykład sny są mechanizmem obronnym mózgu – pomagają rozładować napięcia emocjonalne, przetworzyć je tak – by nie obciążały układu nerwowego w czasie kolejnego dnia.
Inni naukowcy stwierdzili, że we śnie następuje przetwarzanie informacji zebranych przez umysł w ciągu dnia, służy to porządkowaniu wiedzy, wspomaga proces zapamiętywania i może ułatwić rozwiązywanie problemów, w końcu „z problemami trzeba się przespać”.
Jeszcze inni uznali, ze sny to tylko odpowiedź na bodźce płynące z ciała lub ze świata zewnętrznego podczas śnienia – przykładowo drętwienie ręki może spowodować sen o jej ucięciu.