Świat poddawany jest ciągłej ekspansji. Katastrofy naturalne, emisja gazów cieplarnianych, nieodpowiednia gospodarka odpadami, susze, czy powodzie-to tylko nieliczne z zagrożeń, z którymi codziennie walczy Matka Natura. Zamiast długofalowej ochrony, ludzkość przyczynia się do zmiany dziewiczych miejsc, topnienia lodowców i wysychania zbiorników wodnych. Wiele osób uważa, że każdy teren na Ziemi powinien być całkowicie podległy człowiekowi. Przyroda jest jednak nieprzewidywalna, często także niegościnna.

Ostatnie bastiony dziewiczej przyrody

Pomimo licznych metropolii i dorobku cywilizacji, można wyróżnić obszary, gdzie próżno szukać ludzkich osad. Arktyka, Antarktyda, obszary pustynne, wysokie góry, dżungla, małe wysepki na oceanie to tylko początek długiej listy… Warto także wspomnieć o lasach borealnych, czyli tajdze, które występują aż na trzech kontynentach.

Specyficzny drzewostan pokrywa rozległe tereny Azji, Europy oraz Ameryki Północnej. Stanowi mieszkanie dla zwierząt, głównie futerkowych oraz drzew, zwłaszcza iglastych.

Klimat tajgi należy do jednego z najbardziej niebezpiecznych dla codziennego funkcjonowania i życia człowieka. Prawie przez cały rok trwa tu zima. Temperatury spadają średnio do -50˚C, a wiejący wiatr tylko potęguje to uczucie. Gleba zamarza, co powoduje brak odpływu wód gruntowych. Tylko w okresie letnim można odnotować około 20˚C, jednak klimat tajgi jest suchy. Nie występują tu ulewne deszcze, ani burze. Naukowcy średnio szacują, że roczna suma opadów nie przekracza 600 mm.